CZWARTA KRUCJATA
ZłączaTak osiągnięte sukcesy uważano w Europie za niewspółmiernie nikłe w stosunku do poczynionego wysiłku. Za niepowodzenie czyniono odpowiedzialnymi wodzów krucjaty, a nowy papież Innocenty III uważał w tych warunkach za konieczne podjęcie nowej wyprawy. Po niedawnym jednak wysiłku ludów Europy, propaganda nie zdołała porwać mas. Ulegli jej tylko feudałowie Lombardii i feudałowie wschodniofrancuscy zmuszeni do opuszczenia ojczyzny na skutek prześladowań Filipa Augusta. Plan nowej wyprawy przewidywał zaatakowanie przez krzyżowców Egiptu, jako źródła potęgi Saladyna i jego następców. Miejscem koncentracji uczestników czwartej krucjaty miała być Wenecja, liczono bowiem, że jej flota przewiezie krzyżowców do ujścia Nilu. Kiedy jednak uczestnicy wyprawy zebrali się na miejscu zbornym (1202), okazało się, że zabrakło im wystarczających środków na pokrycie kosztów transportu morskiego. Ciężkie położenia zgromadzonego rycerstwa wykorzystał doża wenecki Jandglo, proponując przewiezienie uczestników wyprawy w zamian za udzielenie Wenecji pomocy w walce z jej konkurentką handlową — dalmatyńską Zarą. W przymusowej sytuacji, w jakiej znalazło się rycerstwo, propozycja została przyjęta i krzyżowcy zaatakowali miasto znajdujące się w granicach ówczesnych Węgier. zarządzaine zasobami biznes
